Kategoritë

Botuesit

Autorët

Rruga e trendafilave, Brunilda Zllami Shihe të plotë

Rruga e trendafilave, Brunilda Zllami

Si engjëll! Kështu ishte ajo kur flinte. Kurora e artë e flokëve i binte mbi jastëk, si rreze drite që i jepnin më shumë bukuri këtij mëngjesi pranvere. Duart i mbante të mbledhura grusht afër buzëve që dukeshin si gonxhe, që drita ende nuk i kishte puthur për të çelur.

Info shtesë

SKU000042

Disponueshëria: Ne gjendje

$9.58

Me ulje çmimi!

-20%

$11.97

Klientët që blenë këtë libër, blenë edhe...

  • CIA, historia e sherbimeve sekrete, Mario Del Pero

    CIA,...


    Ky është libri i parë ku bëhen përpjekje për të...

  • Njeriu me fat, Fatos Kongoli

    Njeriu me...


    Në këtë libër, Kongoli risjell një personazh të...

  • Tregime te mocme shqiptare, Mitrush Kuteli

    Tregime te...


    Përrallat e treguara nga Mitrush Kuteli...

Titulli: Rruga e trëndafilave
Origjinali: Rruga e trëndafilave
Gjinia: Roman
Autori: Brunilda Zllami
Shtëpia botuese: Dudaj
Viti: 2007
Fq. 456
Pesha: 0.431 kg
ISBN: 978-99943-33-95-X

Mbi librin

Jetë në udhëkryqe, e kaluar në errësirë dhe plagë të thella sociale... Janë këto linjat që pasqyrohen në romanin më të fundit të shkrimtares tepër të njohur tashmë, Brunilda Zllamit. Rrëfim i shtruar, tema prekëse dhe, sigurisht librin nuk mund ta lëshoni nga dora...

Fragment nga libri

Si engjëll! Kështu ishte ajo kur flinte. Kurora e artë e flokëve i binte mbi jastëk, si rreze drite që i jepnin më shumë bukuri këtij mëngjesi pranvere. Duart i mbante të mbledhura grusht afër buzëve që dukeshin si gonxhe, që drita ende nuk i kishte puthur për të çelur.

Ajo i jepte përshtypjen e një liqeni të qetë, ku zambakët e ujit kishin krijuar mbretërinë e tyre, ishte si një vegim që burrat e kanë ëndërruar që në lindje, si simbol i femrës ideale që zgjon ndjenjën e të magjishmes, asaj pas të cilës duhej rendur me ngut. Ajo ishte gjithçka që dikush mund të donte të përqafonte për të qenë i plotësuar, por sot ajo i dukej më e brishtë se kurrë.

Me pastërtinë e një fëmije, ajo e bënte të rrinte me orë të tëra pranë shtratit duke e vështruar e duke pritur me dëshirë që sytë e bukur ngjyrë deti të hapeshin për t'i dhuruar botën e tyre pafund.

  • Autori Brunilda Zllami