Kategoritë

Botuesit

Autorët

Me hapin e gaforres, Gunter Grass Shihe të plotë

Me hapin e gaforres, Gunter Grass

Si thuajse në gjithë veprat e tjera të tij, në fokus është sërish historia e trazuar e Gjermanisë. Por jo më ajo e "fajit gjerman", që e pat bërë atë të famshëm me trilogjinë e Dancingut, por kësaj here historia e viktimave gjermane gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Info shtesë

Disponueshëria: Në gjendje

$10.14

Me ulje çmimi!

-20%

$12.68

Titulli: Me hapin e gaforres
Origjinali: Im Krebsgang
Gjinia: Roman
Autori: Gunter Grass
Shqipëroi: Afrim Koçi
Shtëpia botuese: Botimet IDK
Viti: 2017
Fq. 242
Pesha: 0.301 kg.
ISBN: 978-9928-136-52-7

Mbi librin

Një prej kryeveprave të Gunter Grass-it, shkrimtarit të madh gjerman, fitues i Çmimit Nobel, romani i fundit që ai shkroi dhe, padyshim, një prej romaneve më të bujshëm të letërsisë gjermane.

Si thuajse në gjithë veprat e tjera të tij, në fokus është sërish historia e trazuar e Gjermanisë. Por jo më ajo e "fajit gjerman", që e pat bërë atë të famshëm me trilogjinë e Dancingut, por kësaj here historia e viktimave gjermane gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Romani ka në qendër mbytjen në detin Baltik nga një nëndetëse sovjetike, në janar të vitit 1945, të anijes "Wilhelm Gustloff", me 9000 refugjatë gjermanë, kryesisht gra dhe fëmijë. Bëhet fjalë për katastrofën më të madhe të historisë detare, ku humbën katër herë më shumë jetë njerëzore se sa në rastin e Titanikut, e që megjithatë, për shumë dekada me radhë askush s'e përmendte.

Por ndonëse i frymëzuar nga një ngjarje e ndodhur realisht, romani "Me hapin e gaforres", si gjithë vepra e G.Grassit, ka një strukturë mjaft më komplekse, ku faktet përzihen me fiksionin dhe vetë gazetari që na rrëfen historinë, bashkë me familjen e tij, s'janë veçse persona-zhe të Gjermanisë së viteve 2000.

Koment nga The Guardian

Mesazhi i Gunter Grass-it është se të gjithë gjermanët, por sidomos e majta liberale, duhet të tregohen më të ndjeshëm jo vetëm ndaj krimeve të kryera, por dhe ndaj viktimave të historisë gjermane. Dhe kjo jo për të minimizuar krimin e holokausti, apo për të balancuar një të keqe me një tjetër, por thjeshtë sepse dhe vuajtjet e gjermanëve janë po ashtu pjesë e realitetit historik.