Kategoritë

Prodhuesit

Furnizuesit

Kur dashuronte Suani, Marcel Proust Shihe të plotë

Kur dashuronte Suani, Marcel Proust

Ju s'do të jeni kurrë si të tjerët, vështronte kokën e tij të gjatë, ku flokët kishin nisur t'i rralloheshin, mendja i shkonte tek ata njerëz që ishin në dijeni të sukseseve të Suanit me femrat e që mendonin: "Ai s'ka ndonjë bukuri të rregullt hollë – hollë, por është kaq simpatik.

Info shtesë

Disponueshëria: Ne gjendje

$9.02

Me ulje çmimi!

-20%

$11.27

Klientët që blenë këtë libër, blenë edhe...

Titulli: Kur dashuronte Suani
Gjinia: Roman
Autori: Marcel Proust
Shqipëroi: Edmond Tupja
Shtëpia botuese: Fan Noli
Viti: 2005
Fq. 222
Pesha: 0.301 kg.
ISBN: 978-99943-52-22-7

Fragment nga libri

"Ju s'do të jeni kurrë si të tjerët", vështronte kokën e tij të gjatë, ku flokët kishin nisur t'i rralloheshin, mendja i shkonte tek ata njerëz që ishin në dijeni të sukseseve të Suanit me femrat e që mendonin: "Ai s'ka ndonjë bukuri të rregullt hollë – hollë, por është kaq simpatik: ç'guxim, ç'vështrim, ç'buzëqeshje!" dhe, duke ndier ndier ndoshta më tepër kureshtje se ç'ishte ai, sesa dëshirë për të qenë dashnorja e tij, thoshte: "Ah, sikur ta dija se çfarë ka brenda ajo kokë!".

Kurse tani, të gjitha fjalëve të Suanit ajo u përgjigjej me një ton herë të acaruar, herë të butë: "Ah, kurrë s'ke për të qenë si gjithë njerëzit!". Ajo e këqyrte atë kokë që ishte plakur paksa nga hallet, por që tani i bënte të gjithë të mendonin, në bazë të të njëjtit refleks që të jep mundësi të zbulosh pikësynimet e një pjese simfonike, së cilës i ke lexuar programin, dhe të përcaktosh kujt i ngjet një fëmijë, kur ia njeh mirë prindërit: "Ai s'është dhe aq i shëmtuar po ta marrësh hollë – hollë, por është qesharak, ç'monokël, ç'paturpësi, ç'buzëqeshje!', duke përvijuar kështu në përfytyrimin e tyre të sugjestionuar kufirin abstrakt që dallon, pasi kanë kaluar disa muaj, kokën e një të dashuri të zemrës nga koka e një brinjari dhe thoshte: "Ah, sikur të kisha mundësi ta ndryshoja, ta bëja të arsyeshme atë cfarë ka brenda ajo kokë!".

Gjithmonë i gatshëm për të besuar çfarë i pëlqente, pa çka se sjellja e Odetës ndaj tij nuk linte shteg për dyshim, ai hidhej me babëzi mbi këtë fjalë: "Po të duash, mundesh", ia kthente.